Wat wij sinds 2007 hebben gezien

Wij kunnen niets bewijzen. Wat we wel hebben is bijna twintig jaar ervaring in een huis vol katten, met een bewoner die zwaar allergisch is. Dit is wat we in die tijd hebben gezien.

Hoe het begon

Jan is altijd allergisch geweest. Niet alleen voor katten: ook voor pollen, huisstofmijt, honden en paarden, met daarbij astmatische bronchitis. Hij wilde dierenarts worden, maar dat bleek niet haalbaar.

Toen we in 2007 katten in huis wilden, gingen we op bezoek bij catteries met Noorse boskatten en Maine Coons. Kort na binnenkomst was het raak: binnen enkele minuten het gevoel dat zijn longen vollopen, piepende ademhaling, rode ogen, een lopende neus. Beide kinderen reageerden net zo.

Er ging een streep door het kattenbezit. In die tijd liep er in de Verenigde Staten onderzoek naar genetisch aangepaste katten, maar dat stond in de kinderschoenen en was onbetaalbaar. Bij toeval kwamen we daarna bij de Siberische kat uit.

Onze eerste twee katten waren geholpen liefhebberskatten. Dat we niet reageerden was een rare gewaarwording. Bijna onbegrijpelijk en een geschenk uit de hemel.

Wat er in twintig jaar is veranderd

Sinds 2007 zijn hier 87 nestjes geboren en zijn er ongeveer 370 kittens vertrokken.

De genenpool is in die tijd flink vernieuwd. We haalden lijnen uit de Verenigde Staten, uit Rusland, uit Polen, uit Italië en uit Duitsland. De katten die hier nu rondlopen zijn grotendeels andere dan die van toen.

En in al die jaren heeft Jan nooit een Siberische kat meegemaakt waar hij of de kinderen op reageerden zoals bij die Maine Coon. De dekkaters zitten apart en daar komt hij zelden; merkt hij daar iets, dan is het nog altijd niet vergelijkbaar.

De kinderen wonen inmiddels zelfstandig en hebben allebei nog steeds Siberische katten. Bij onze zoon zien we dat hij bij meerdere kittens om zich heen acuut gaat niezen — een klacht die Jan zelf niet heeft.

Waarom dat volgens ons iets zegt

Er is een voor de hand liggende tegenwerping: misschien is Jan gewend geraakt.

Dat is het niet. Komt hij nu bij een cattery met Maine Coons, dan gebeurt precies hetzelfde als in 2007, binnen enkele minuten, met vergelijkbare medicatie als toen. Er is in twintig jaar dus wel van alles veranderd aan onze katten, maar niet aan hem.

Ons huis is in diezelfde jaren wel geleidelijk aangepast en dat helpt. Maar luchtreinigers werken niet binnen enkele minuten na binnenkomst en juist die eerste minuten zijn bij een ander ras nog altijd raak.

Daarom zijn wij ervan overtuigd dat het in het ras zit en dat het daarbinnen verschilt per lijn, per kat, per geslacht en per levensfase. Wetenschappelijk is dat niet vastgesteld — er is nauwelijks onderzoek naar gedaan. Maar niet bewezen is iets anders dan weerlegd.

Wat we bij bezoekers hebben gezien

Er zijn in de loop der jaren veel mensen komen testen, en de reacties liepen sterk uiteen. Van helemaal niets tot benauwdheid, van rode plekken en zwellingen tot niesbuien, tranende ogen, hoofdpijn en op langere termijn eczeem en slecht slapen.

Dat is meteen de reden dat we niemand iets kunnen beloven. Wat de een overkomt, zegt niets over de ander.

De keren dat het misging

Van alle kittens die hier zijn vertrokken, zijn er een handvol teruggekomen omdat er alsnog een allergische reactie optrad.

Eén keer ging het hard. Iemand had het kitten twee weken in huis en moest acuut naar de eerste hulp. Zo’n kitten moet dan per direct weg en dan is het aan ons om er een nieuw thuis voor te vinden.

Later dan een week of vier hebben we het nooit meegemaakt. Wat er in zo’n geval geldt staat in onze koopovereenkomst, samen met alle andere afspraken; die sturen we op aanvraag graag vooraf toe.

En als iemand zich buiten die termijn meldt, proberen we altijd iets te regelen. Formeel hoeft dat niet, maar het alternatief is dat een kat van ons op een advertentiesite belandt. Dat willen we niet.

Die genetisch aangepaste katten

Nog even terug naar 2007. Het bedrijf dat toen hypoallergene katten aanbood, vroeg bedragen van zevenduizend tot vijfendertigduizend dollar. De wetenschap erachter is nooit gepubliceerd en klanten die een aanbetaling deden kregen lang niet altijd een kat.

Het einde van dat verhaal speelde zich in Nederland af. In 2008 werden op Schiphol drie kittens in beslag genomen die als bijzonder ras waren verkocht. DNA-onderzoek wees uit dat het gewone Savannah-katten waren.

Het merkwaardige is dat de echte wetenschap er inmiddels wel is. In 2024 werden in Korea genetisch bewerkte katten geboren met vrijwel geen Fel d 1 meer in hun speeksel. Achttien jaar na wat wij toen zochten. Of we dat een goede ontwikkeling vinden, is een andere vraag — ons antwoord staat bij wat je thuis kunt doen.

Verder lezen

Dit is één pagina uit ons allergiecluster. Hieronder staat waar je verder kunt lezen.